Αρχείο για Δεκέμβριος, 2010

Rooms 2010

Posted in Art actualité on 2 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup

Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος διοργανώνει, επιμελείται και παρουσιάζει από την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου μέχρι 19 Δεκεμβρίου, για ενδέκατη φορά απο το 1999, την ετήσια Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης “Rooms 2010” στο Ξενοδοχείο “St George Lycabettus”, στo Κολωνάκι.

Σε μια απο τις πλεόν δημοφιλείς και ιστορικές εκθέσεις Σύγχρονης Τέχνης, 25 Επιμελητές Εκθέσεων, Ιστορικοί Τέχνης, Θεατρολόγοι, Χορογράφοι, Αρχιτέκτονες, επιλέγουν από ένα πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη ή ομάδα καλλιτεχνών ο καθένας, που θα παρουσιασθούν στα δωμάτια ενός ορόφου του Ξενοδοχείου.
Συμμετέχουν 30 Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες
και θα παρουσιασθούν ζωγραφικά έργα, γλυπτικά, εικαστικές-ηχητικές, φωτογραφικές και σκηνογραφικές εγκαταστάσεις, αρχιτεκτονικά projects, design, performance, προβολές, ταινίες και άλλα έργα.

Κάθε καλλιτέχνης παρουσιάζεται ατομικά σε κάθε ένα δωμάτιο σε έναν όροφο του ξενοδοχείου, όπου το περιβάλον του δωματίου μεταμορφώνεται σε ένα προσωπικό χώρο του καλλιτέχνη. Δίνεται έτσι η δυνατότητα να παρουσιασθούν και να καταγραφούν οι σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στον εικαστικό χώρο και να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος.

Η επιλογή ενός διαφορετικού χώρου, ενός ξενοδοχείου, για την διοργάνωση αυτής της έκθεσης, ήταν συνάρτηση και της επιλογής για αυτόνομες παρουσιάσεις των καλλιτεχνών στον ίδιο χώρο αλλά και της ανάγκης το σύγχρονο έργο τέχνης να διεκδικήσει και να καταλάβει τον δικό του προσωπικό, ιδιωτικό και ταυτόχρονα δημόσιο χώρο, σε πλήρη αντιστοιχία και αρμονία με τον χαρακτήρα και το νόημα του σήμερα.

Ο χώρος του Ξενοδοχείου είναι ένας χαρακτηριστικός μαζικός χώρος με συγκεκριμένη δομή, λειτουργία και κοινωνικό ρόλο στα πλαίσια μιας πόλης, χώρος επίσκεψης, ανάπαυσης, συνάντησης, γνωριμίας, επικοινωνίας. Στον γνώριμο τρόπο λειτουργίας του, όπου φιλοξενούνται για κάποιο διάστημα κυρίως “ξένοι” σε μια πόλη, αλλά και άνθρωποι της πόλης που περνούν κάποιες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο τους, θα προστεθεί και μια άλλη διάσταση, αυτή της φιλοξενίας καλλιτεχνικών έργων. Έτσι ο κοινωνικός ρόλος του Ξενοδοχείου διευρύνεται και αποκτά ένα πολιτισμικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα και γίνεται ένα βήμα των καλλιτεχνών προς το ευρύ κοινό που θα επισκεφθεί και θα βρεθεί στον ίδιο χώρο τις ίδιες μέρες και θα “συζήσει” με τα έργα.

Για πολλούς από τους καλλιτέχνες, ο θαυμάσιος και φιλόξενος χώρος του Ξενοδοχείου St George Lycabettus που βρίσκεται σε ένα από τα κεντρικότερα και ωραιότερα σημεία της Αθήνας, αποτελεί μια ευκαιρία για να δημιουργήσουν έργα ειδικά για αυτή την έκθεση, έργα που συσχετίζονται με αυτές ακριβώς τις λειτουργίες και τον ρόλο του “φιλόξενου χώρου”.
Το Ξενοδοχείο St George Lycabettus, ενδιαφέρεται και συνεχίζει σταθερά να φιλοξενεί και να προβάλει πολιτιστικές δραστηριότητες και συμμετέχοντας για πολλοστή φορά σε αυτή τη διοργάνωση στηρίζει και ανοίγεται στους χώρους της σύγχρονης τέχνης και της κριτικής σκέψης.

Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, Αθηνάς 12, Αθήνα 10554
Τ: 210 3217931 F: 210 3212745 Ε:gallery@kappatosgallery.com

Νίκος Λυγερόs

Posted in Art actualité on 2 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup

Πολυδιάστατη προσωπικότητα, καθηγητής μαθηματικών, πληροφορικής, και πολλών ακόμα επιστημών, κάτοχος πολλαπλών παγκόσμιων ρεκόρ, αλλά και συνάμα άνθρωπος που διοχετεύει την ενέργεια του σε διάφορους τομείς του πολιτισμού, ο Νίκος Λυγερός παρουσιάζει τη νέα του έκθεση με τίτλο «Μετά το έργο του Vincent» που είναι αφιερωμένη στον Ολλανδό ζωγράφο Vincent Van Gogh, στις 22 Νοεμβρίου στην γκαλερί Κιβωτός-Νατάσσα Λάβδα.

Η νέα έκθεση του Νίκου Λυγερού έχει σκοπό να δείξει το έργο του Vincent van Gogh, δηλαδή του χαρίσματος της ανθρωπότητας και του χρόνου όταν αντιστέκεται στη φυλακή της κοινωνίας. Ένας Κινέζος φιλόσοφος έγραψε ότι για να κατανοήσεις πραγματικά την έννοια της ελευθερίας πρέπει να πας φυλακή. Η στέρηση της έννοιας αναδεικνύει το βάθος της. Η έκθεση παρουσιάζει σφαιρικά εικαστικές μελέτες με λάδια, για να διαβάσει ο θεατής τα νοητικά σχήματα της αλληλογραφίας του Vincent με τον αδερφό του Théo και να καταλάβει, μέσω της απεικόνισης, τον τρόπο λειτουργίας ενός σπάνιου ντουέτου της σιωπής.

Ο Νίκος Λυγερός ερευνά τις λεπτομέρειες, για να δει τις ενδείξεις και ζωγραφίζει, για να καταγράψει την ανάγκη διατήρησης μιας διαχρονικής συνέχειας, η οποία αποτελείται από το έργο των δασκάλων της ανθρωπότητας. Η ιδέα του έργου είναι ένας θεμελιακός πυρήνας για την προσέγγιση του Νίκου Λυγερού. Εξετάζει τα στοιχεία που δεν θέλησε να ξεχάσει ο Ολλανδός δάσκαλος που έζησε στη Γαλλία. Βρίσκονται στους διάφορους χρωματισμούς ως νοσταλγικές αναφορές ή και ως σημεία αναφοράς. Εισχωρεί στον εσωτερικό κόσμο του Vincent μέσω της γραφής, ερμηνεύοντάς την ως αόρατη ζωγραφική και μέσω της ζωγραφικής ως αόρατης γραφής. Μέσω του αοράτου η έκθεση αγγίζει πιο αποτελεσματικά την χρωματική μάζα και το βάθος των συναισθημάτων. Με άλλα λόγια, διότι δεν υπάρχουν λέξεις, αναλύει τη φυλακή και συνθέτει την ελευθερία. Με αυτόν τον τρόπο η ακινησία τού χώρου μετατρέπεται σε ταξίδι τού χρόνου και ο αναστεναγμός της απόγνωσης μεταμορφώνεται σε ανάσα του δημιουργού.

Η έκθεση δίνει έμφαση και σε ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που δεν εμφανίστηκε σε προηγούμενες εργασίες. Αυτή τη φορά η πρόσβαση είναι δώρο και όχι πια έκθεση. Ο Νίκος Λυγερός απευθύνεται σε ανθρώπους που δεν θέλουν να ξεχάσουν. Οι εικόνες του δασκάλου είναι όλο και πιο καθαρές με την πάροδο του χρόνου, διότι αποδεικνύεται η διαχρονική τους αξία. Συνειδητά ο μαθητής αποθηκεύει την ουσία τού δασκάλου, διότι είναι υπεύθυνος για τη μνήμη του έργου. Ο δάσκαλος είναι υπεύθυνος για όλα μπροστά σε όλους, ενώ ο μαθητής είναι υπεύθυνος μόνο για το έργο του. Οι μελέτες του Νίκου Λυγερού είναι δείγματα αγάπης και πάθους για έναν άνθρωπο που δεν γνώρισε παρά μόνον αυτά. Κατά συνέπεια, ως επιφαινόμενο αρχικά και ως γεγονός μέσω της συνειδητοποίησης, εμφανίζεται, πέρα από την έκθεση, η έννοια της συνέχειας. Η μνήμη λειτουργεί για να διανύει ταξίδια στο χρόνο. Και πέρα από την εικαστική σύνθεση, που παραμένει σιωπηλή, ακούμε τον ανύπαρκτο λαό της αφαίρεσης, για να προσθέσουμε πια ύλη στην πραγματικότητα του κόσμου. Η έκθεση του Νίκου Λυγερού είναι ένα ελεύθερο ταξίδι της ανθρωπιάς του Vincent, για την οποία η μοναδική αξία είναι η προσφορά στην ανθρωπότητα.

Παρίσι 1900, Αρ Νουβό και Μοντερνισμός

Posted in Art actualité on 2 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup

Παρίσι 1900, Αρ Νουβό και Μοντερνισμός       

Η έκθεση «Παρίσι 1900, Αρ Νουβό και Μοντερνισμός. Θησαυροί από το Petit Palais, Μουσείο Καλών Τεχνών της Πόλης του Παρισιού», που εγκαινιάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη στις 22 Νοεμβρίου, μας ταξιδεύει στη γαλλική πρωτεύουσα την περίοδο της Μπελ Επόκ, μέσα από τα έργα της γαλλικής τέχνης των συλλογών του Petit Palais, που προσφέρουν τη μοναδική μαρτυρία τους για το αστικό και το λαϊκό Παρίσι των ετών 1880-1914.

Η έκθεση, ανταποδοτική της έκθεσης των Θησαυρών του Αγίου Όρους, που παρουσιάστηκε στο Petit Palais το 2009, οργανώνεται σε 11 θεματικές ενότητες, που περιλαμβάνουν συνολικά 200 περίπου εκθέματα.
Η πρώτη ενότητα είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στο Παρίσι
, για την οποία, άλλωστε αναγέρθηκε και το ίδιο το Petit Palais.
Η δεύτερη ενότητα παρουσιάζει έργα ζωγραφικής από τη Ελληνική συμμετοχή στην Παγκόσμια Έκθεση του 1900, από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και ιδιωτικές συλλογές.
Ακολουθεί η ενότητα για το Καθημερινό Παρίσι, με όψεις τόσο από την αστική ζωή όσο και από τη σκληρή πραγματικότητα των λαϊκών ανθρώπων και των βιοπαλαιστών.
Στο μεσοπάτωμα παρουσιάζεται ένα μικρό αφιέρωμα στο Petit Palais, το κτίριο και την ιστορία του.
Το παρισινό τοπίο αποτελεί μία ιδιαίτερη ενότητα, ενώ οι διακοσμητικές τέχνες εκπροσωπούνται από βάζα και έπιπλα δημιουργών της Αρ Νουβώ, πλαισιωμένα από λιθογραφίες-μελέτες για τη διακόσμηση Μοντέρνων εσωτερικών χώρων.
Η εμβληματική μορφή της Παριζιάνας εικονογραφείται από επιβλητικά πορτρέτα ακαδημαϊκών ζωγράφων αλλά και καλλιτεχνών της πρωτοπορίας, με κυρίαρχη τη μνημειακή προσωπογραφία της Sarah Bernhardt από τον Georges Clairin.
Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης θαυμάσια σχέδια για κοσμήματα, σχεδιαστών που δούλευαν για σπουδαίους οίκους, όπως ο Lalique ή ο Cartier.
Τέλος, η ενότητα του Μοντερνισμού, για την οποία έχει συμπράξει και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Πόλης του Παρισιού με τέσσερα δάνεια και η οποία συμπληρώνεται με χαρακτικά και καλλιτεχνικές αφίσες από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης, ολοκληρώνει την έκθεση.

Η έκθεση συνοδεύεται από δίγλωσσο κατάλογο 328 σελίδων (ελληνικά-γαλλικά), με κείμενα των Gilles Chazal (Διευθυντή του Petit Palais), Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα (Διευθύντριας της Εθνικής Πινακοθήκης), Μαρίας Κατσανάκη (Επιμελήτριας της Εθνικής Πινακοθήκης), Charles Villeneuve de Janti, Isabelle Collet, Maryline Assante di Panzillo, Dominique Morel (Επιμελητών της Γαλλικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς), Martine Chazal (Ιστορικού της τέχνης του κοσμήματος), Μαριλένας Κασιμάτη (Επιμελήτριας της Εθνικής Πινακοθήκης) και Μαρίας Γυπαράκη.

Γενική εποπτεία έκθεσης: Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Διευθύντρια

Επιμέλεια έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη: Δρ Μαρία Κατσανάκη, επιμελήτρια

Shades of Love

Posted in Art actualité on 2 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup

Δημήτρης Γέρος: «Shades of Love»

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει Έκθεση Φωτογραφιών του Δημήτρη Γέρου με τίτλο «Shades of Love» πάνω σε ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη από 1 έως 31 Δεκεμβρίου.

Ο Δημήτρης Γέρος ο οποίος είναι ευρύτερα γνωστός στην Ελλάδα για την ζωγραφική του ασχολείται παράλληλα τα τελευταία χρόνια, με τον ίδιο ζήλο, και με την φωτογραφία. Στο εξωτερικό, κυρίως στην Αμερική, έχουν γίνει πολλές εκθέσεις των φωτογραφιών του, έχουν τυπωθεί σε βιβλία και υπάρχουν στις συλλογές μεγάλων μουσείων.
Τώρα, για πρώτη φορά, το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει την φωτογραφική δουλειά του σε μια έκθεση με τίτλο Shades of Love που θα φιλοξενηθεί από 1 έως 31 Δεκεμβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Στην έκθεση θα παρουσιαστεί μια επιλογή 35 ασπρόμαυρων φωτογραφιών μεγάλου μεγέθους από συνολικά 70 φωτογραφίες, με τις οποίες ο Δ. Γέρος, έχει «εικονογραφήσει» με τον δικό του μοναδικό τρόπο ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη.

Οι φωτογραφίες αυτές τυπώθηκαν σε βιβλίο μεγάλου σχήματος, 170 σελίδων, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στα Αγγλικά από τις εκδόσεις Insight του Σαν Φρανσίσκο. Τον πρόλογο του βιβλίου έχει γράψει ο σημαντικότερους εν ζωή Αμερικανός δραματουργός Έντουαρντ Άλμπη και την εισαγωγή ο αμερικανός ποιητής και τεχνοκριτικός Τζον Γουντ. Η μετάφραση των ποιημάτων έγινε ειδικά για αυτή την έκδοση από τον Ντέιβιντ Κόνολυ.

Στα εγκαίνια της έκθεσης θα μιλήσει ο Μιχάλης Κακογιάννης.

Η επόμενη έκθεση του Δημήτρη Γέρου θα γίνει στην Holden Luntz gallery του Palm Beach η οποία θα τον παρουσιάσει τον Ιανουάριο 2011 και στην Art Fair της ίδιας πόλης.

Έργα και φωτογραφίες του Δημήτρη Γέρου υπάρχουν σε πολλά Μουσεία και συλλογές όπως στη National Portrait Gallery στην Tate Britain και στο British Museum του Λονδίνου, στο Museum Bochum της Γερμανίας, στο Getty Museum του Λός Άντζελες, στο International Center of Photography της Νέας Υόρκης, στο Tama Art Museum του Τόκυο, στο Musee des Beaux-Arts de Modreal του Καναδά και αλλού.

Την αναγγελία της εκδόσεως του βιβλίου Shades of Love μπορείτε να δείτε στην διεύθυνση:
http://www.insighteditions.com/product_info.php?cPath=27&products_id=169
καθώς και στην ιστοσελίδα www.yeros.com

To βιβλίο θα διατίθεται στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, κατά τη διάρκεια της έκθεσης, και στα ελληνικά βιβλιοπωλεία

Εγκαίνια: Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010, στις 20:00
Διάρκεια: 1-31 Δεκεμβρίου 2010
Ώρες λειτουργίας: 18:00 – 22:00
Είσοδος Ελεύθερη

Στη σκιά του Πόλοκ

Posted in Art actualité on 1 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup

 

Ο Σταµάτης Φασουλής και ο  Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος στο «Κόκκινο» του Τζον  Λόγκαν

Στο ατελιέ του Μαρκ Ρόθκο, τη δεκαετία του ‘50, οι συζητήσεις του εκφραστή τού αφηρηµένου εξπρεσιονισµού µε τον νεαρό βοηθό του έφεραν στο προσκήνιο τις ενδιαφέρουσες απόψεις τους για την τέχνη και την εξαγορά της. Απόψεις που παρουσίασε ο Τζον Λόγκαν – σεναριογράφος των ταινιών «Μονοµάχος», «Ο τελευταίος Σαµουράι», «The Aviator», «Σουίνι Τοντ» – στο βραβευµένο µε Τόνι έργο «Κόκκινο» σε Λονδίνο και Μπρόντγουεϊ, µε πρωταγωνιστή τον Αλφρεντ Μολίνα. Το έργο αυτό φέρνει ο Σταµάτης Φασουλής στο θέατρο «∆ηµήτρης Χορν» από τις 3 ∆εκεµβρίου. Ο αµερικανός ζωγράφος Μαρκ Ρόθκο ζούσε στη σκιά του Τζάκσον Πόλοκ. «Ηταν µια αντιφατική προσωπικότητα. ∆ιαβάζοντας το έργο, υπάρχουν στιγµές που είναι αντιπαθέστατος και άλλες που τον λατρεύεις», έλεγε χθες ο Σταµάτης Φασουλής, ο οποίος θα ερµηνεύσει τον ρόλο του διάσηµου ζωγράφου, ενώ έχει αναλάβει και τη σκηνοθεσία της παράστασης. Το «Κόκκινο» θίγει θέµατα γύρω από την τέχνη. «Τι σηµαίνει αγοράζω, πουλάω, ξεπουλιέµαι; Μιλάει για τα όρια της καλλιτεχνικής έκφρασης και παράλληλα για καθηµερινά πράγµατα», σχολίασε ο Σταµάτης Φασουλής, που συµπρωταγωνιστεί στην παράσταση µε τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο.

< INFO

«Κόκκινο» του Τζον Λόγκαν, σε σκηνοθεσία Σταµάτη Φασουλή, στο θέατρο «Δηµήτρης Χορν» (Αµερικής 10, τηλ. 210-3612.500)
από 3/12 (21.15).

271 έργα Πικάσο σε γκαράζ

Posted in Χωρίς Φλάς on 1 Δεκεμβρίου, 2010 by Pic San Loup
Ο 71χρονος ηλεκτρολόγος Πιερ Λε  Γκενέκ ισχυρίζεται  πως τα 271 έργα  του Πάµπλο Πικάσο που έχει στην  κατοχή του  ήταν δώρα  του ζωγράφου
Πήγε για µαλλί και βγήκε κουρεµένος Γάλλος 71 χρονών που είχε στην κατοχή του µια ολόκληρη – άγνωστη – πινακοθήκη µε έργα του Πικάσο
Περισσότερα από 270 έργα του κορυφαίου ζωγράφουτου 20ού αιώνα, από το 1900 έως το 1932, είχε στα χέρια του ο 71 χρονών Γάλλος ο οποίος αποκάλυψε τον θησαυρό που κατείχε στον γιο τού ζωγράφου ζητώντας πιστοποιητικά γνησιότητας. 

Πίνακες, µπλοκ, σκίτσα και κολάζ των οποίων η αξία ξεπερνάτα 60 εκατ.

ευρώ – µεταξύ των οποίων εννέα κυβιστικά κολάζ που η αξία τους εκτιµάται στα 40 εκατ. ευρώ, µία υδατογραφία της «µπλε εποχής» του, γκουάς, λιθογραφίες καιπορτρέτα της πρώτης συζύγου του Ολγας – περιλαµβάνονται στα 271 έργα πουβρίσκονταν στο γκαράζ του σπιτιού τουηλεκτρολόγου στην Κυανή Ακτή.

Ο Πιερ Λε Γκενέκ, όπως ονοµάζεται ο ηλεκτρολόγος, άρχισε να επικοινωνεί µέσω ηλεκτρονικού ταχυδροµείου µε τον γιο του Πάµπλο Πικάσο, τον Κλοντ, από τον Ιανουάριο.∆εν συναντήθηκαν όµως παρά στις αρχές του φθινοπώρου στο Παρίσι, όπου έκπληκτος ο Κλοντ Πικάσο ανακάλυψε το µέγεθος του θησαυρού που είχαν ο Πιερ Λε Γκενέκ και η σύζυγός του στο σπίτι τους.

Ο ηλεκτρολόγος είχε εργαστεί για τον ζωγράφο κατά τα τελευταία τρία χρόνια της ζωής του και υποστηρίζει πως είχε τοποθετήσει συναγερµούς σε πολλά από τα σπίτια της οικογένειας – στα οποία βρίσκονταν πολλά από τα έργα αυτά – καιπως τα έργαήταν δώρα του Πικάσο.

Ο γιος του όµως εµφανίζεται ανένδοτος καθώς θεωρεί υπερβολικά µεγάλο τον αριθµό των έργων και αποκλείει το γεγονός ο πατέρας του να «δώρισε µία τέτοια ποσότητα», όπως είπε στη γαλλική εφηµερίδα «Liberation» που αποκάλυψε και το θέµα. «Αυτό ουδέποτε έγινε. ∆εν ευσταθεί. Ολα τούτα ήταν µέρος της ζωής του» συνεχίζεισηµειώνοντας πως επιθυµεί η δικαιοσύνη να ρίξει φως στην υπόθεση «ώστε κανένας να µην µπορεί να επωφεληθεί από µια κακή πράξη». Και καταλήγει: «∆εν θα πρέπει η πολιτιστική κληρονοµιά να βρίσκεται διεσπαρµένη».

Αποτέλεσµα; Κληρονόµοι καιειδικοί που ρωτήθηκαν αποφάσισαν να ασκήσουν δίωξη κατ’ αγνώστων για κλεπταποδοχή στις 23 Σεπτεµβρίου ενώ τα έργα κατασχέθηκαν από την αστυνοµία λίγες ηµέρες αργότερα από το σπίτι του ηλεκτρολόγου στο Μουάν-Σαρτού στις Αλπ-Μαριτίµ. Οσο για τον συνταξιούχο ηλεκτρολόγο, έχει τεθεί υπό προσωρινή κράτηση, παρά το γεγονός ότιδηλώνει αθώος και επιµένει πως κάποια έργα του τα δώρισε οίδιος ο ζωγράφος και κάποια η σύζυγος του Πικάσο.